Over het project

“Blijven vertellen, opdat we niet vergeten.” IHLIA is in 2012 in samenwerking met Osira Amstelgroep met het project Roze Levensboeken gestart. Hiervoor schrijven getrainde vrijwilligers de levensverhalen van roze ouderen op.

Aan de hand van een aantal gesprekken nemen vrijwilligers de tijd om samen met de homoseksuele oudere hun verhaal in boekvorm – aangevuld met foto’s en andere memorabilia – op te tekenen. De vertellers bepalen uiteindelijk zelf wat er in hun levensboek komt te staan. Uiteraard krijgt de verteller een exemplaar, evenals IHLIA en De Rietvinck die het boek in de collectie opnemen.

Persoonlijke en maatschappelijke strijd

Het is belangrijk dat deze levensboeken verschijnen, want maar weinig mensen zijn zich bewust van de persoonlijke en maatschappelijke strijd die door roze ouderen is gevoerd. Om over de gevoelens van de roze ouderen zelf nog maar te zwijgen. Er is namelijk nog altijd een groep oudere homoseksuele mannen, lesbische vrouwen, biseksuelen en transgenders die zich kwetsbaar, geïsoleerd of eenzaam voelt.

Tegenwoordig is de acceptatie van homoseksualiteit weliswaar verbeterd, maar we vergeten dat deze ‘roze’ ouderen onder hele andere omstandigheden zijn opgegroeid. In een tijd waarin homoseksualiteit een taboe was en een samenleving die vond dat LHBT’ers ziek of zondig waren. Iedereen moest zijn eigen weg vinden, zonder internet en manieren om informatie op te zoeken.

Bijzondere verhalen

Doel van het project is echter niet alleen dat huidige en toekomstige generaties van deze bijzondere verhalen kennis kunnen nemen, maar ook dat de verteller haar of zijn levensverhaal – vaak voor het eerst – kan vertellen en hiervoor erkenning krijgt. Daarom zijn de boeken in verschillende rondes officieel gepresenteerd en aan hen overhandigd.

Inmiddels heeft IHLIA met behulp van verschillende subsidies en vele vrijwilligers van 32 verhalen een mooi boek kunnen maken.